
Darowizny, jak i współwłasność obejmuje prawo materialne kodeksu cywilnego, który reguluje zarówno instytucję współwłasności i jej zniesienia, jak i istotę darowizny.
Obie instytucje splatają się w sytuacji, kiedy jeden ze współwłaścicieli nieodpłatnie chce przenieść swój udział we współwłasności na innego współwłaściciela tej samej rzeczy. Jednak zniesienie współwłasności to nie to samo co instytucja darowizny, jednakże darowizna swojego udziału na rzecz osoby trzeciej to jak najbardziej darowizna. Ta kwestia podnoszona jest głównie przy podziale majątku i rozwodach, gdzie nie rzadko dochodzi do zniesienia współwłasności nieruchomości mieszkalnej, czy przedmiotów o znacznej wartości, na przykład samochodu. Wówczas przepisy stanowią o konieczności opodatkowania korzyści z tytuły zniesienia współwłasności w razie sprzedaży, zbycia danej rzeczy, czy to samochodu, mieszkania. W przypadkach poza małżeńskich rozliczeń zasady są takie same. Inna kwestią w tym zakresie jest obecność współwłaściciela danej rzeczy przy darowaniu swojej części na rzecz osoby trzeciej.
Co do zasady współwłasność to niepodzielne prawo kilku osób do tej samej rzeczy, gdzie zakres tego prawa może zostać ograniczony przez wielkość udziału w nim. Źródłem współwłasności może być czynność prawna jak kupno, sprzedaż, jak zdarzenie prawne-otwarcie spadku, małżeństwo, poza tym źródłem współwłasności może być także zasiedzenie udziału. Zniesienie współwłasności może przebiegać w wieloraki sposób, od umownego zniesienia części wspólnych po orzeczenie sądu w tym zakresie. Zniesienia współwłasności może żądać każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie i jest to prawo niezbywalne. Wyjątkiem jest przymusowy charakter współwłasności.
Bardzo istotnym jest fakt, że udział współwłaściciela może zostać zbyty, darowany i rozporządzony w taki sposób, jaki współwłaściciel sobie założył, na przykład obciążony hipoteką lub służebnością bez konieczności wyrażenia zgody pozostałych współwłaścicieli. Umożliwia to przykładowo darowiznę na rzecz osoby trzeciej uwalniając się w ten sposób od współwłasności. Wyjątkiem jest najem rzeczy, który polega na używaniu rzeczy.
